موج موهایت

با موج موهایت ورق می خورد ایمانم

اینگونه افتادم به دامت نور چشمانم

هر بار بادی می وزید از سمت هرجایی

یک دفعه می آورد بویت را به دندانم

از هر گل سرخی تلاوت می شنیدم دوست

از هر صدایی،ناله ای،نام تو می خوانم

تا هر سحر ،تا هر سپیدی ،هر نمازی

لاجرعه می نوشم تو را ای ماه تابانم

این عمر کوتاهم نمی ارزد جدایی را

آری تو را زین کوتهی باید بترسانم

از شور و شوق دیدنت بی تاب و بی خوابم

ای شور و ذوق هستی ام ای مایه ی جانم

از تیغ تیز روزگاران چشم می دارم

گردن جهانم را زند گر بی تو می مانم

۲۸ اردیبهشت ۹۹

حق پرست (جهان تیغ )