مرغ دل

باید دوباره مرغ دلم را رها کنم
راهی سرزمین خدا کربلا کنم
باید که از عمیق دلم ناله سر دهم
تا راز سربه نیزه شدن ،برملا کنم
باید که اشک از دل چشمم روان شود
باید که خون به دیده پر ابتلا کنم
باید نشست و دست خدا را مرور کرد
عباس را ،عشق و صفا را صدا کنم
داغی که بر دل عطشان آب مانده را
با شور و اشتیاق خدا آشنا کنم
باید حسین و سجده ی شکر و نماز را
باید که شوق وصل خدا را بپا کنم
از خارهای کرب و بلا ناله میرسد
با پای سست کودک تنها چه ها کنم ؟!!
... با بارش نگاه شما در عزای عشق
باید دوباره مرغ دلم را رها کنم
ماشاءالله جهان تیغ
بیست و دوم مهر نود و پنج

جهان تیغ(حق پرست)...